Omdat het hele #30j-debat voorlopig grotendeels bestaat uit het over- en weerslingeren van verwijten, willen wij het anders doen. Een beetje warmte brengen, voor iedereen.

Ken je een (niet-)staker in je onmiddellijke omgeving, of heb je er eentje zien staan, buiten in de sneeuw, steun hem dan. Steek hem of haar een hart onder de riem met een van onze speciale (niet-)stakerslunchpakketten. En maak van de wereld heel even een betere plaats.

Stakerspakket.

Niet-stakerspakket.

Een kwestie van prioriteiten

Het is al laat maar mijn besluit staat vast
Ik blijf hier staan terwijl het water wast

Mijn bast vol haar mijn huid van schors
Mijn borst vol mos mijn forse snor

(Net als de meerderheid verhard ik bij tegenslag. Ik sta geworteld in diep water)

Mijn rechte rug mijn redzaamheid
Mijn luide ruis mijn nijverheid
Mijn gladde hars mijn takkendracht
Mijn welvaartsstaat mijn overdracht
MIJN DOOR EIKELS GEWAARBORGDE KAPITAALKRACHT

(En het water stijgt)

Mijn groot gelijk, onbuigzaamheid
Mijn toerental, welsprekendheid
Mijn hoge spel mijn razernij
Mijn rotte frank mijn eenzaamheid

Mijn vaderland de overkant
HET GRAS DAT IK TEDER ZOU BETREDEN ALS IK DAT HAD GEKUND

(De regenval mijn tranendal
Alles drijft voorbij)

Mijn stramme arm een kikkerdam
Mijn harendak een waterval

Het is al laat en ik had een droom
Ik blijf hier staan tot ik overstroom

Door onze gastrecensent Bart Steenhaut

Wijlen Kim Jong-Il behoorde, net als de Iraanse president Mahmoed Ahmadinejad en de Russische neotsaar Vladimir Poetin, tot het selecte groepje sterke leiders dat gelooft dat een spectaculair uitgebouwde personencultus de kracht heeft om een volk te verenigen. Diezelfde attitude straalde dan ook  van zijn staatsbegrafenis af.

Het megaportret blijft een wereldhit.

Snufjes voor samenhorigheid
Met zijn begrafenisstoet grossierde De Grootste Man Die Ooit Geleefd Heeft niet in slogans of goedkoop sentiment, maar creëerde hij voor een publiek van 200.000 man een gevoel van samenhorigheid dat authentiek en gemeend aanvoelde. Daar had hij zelfs fijne snufjes voor ontwikkeld. Zo waren de rouwenden langs de straten waar de kist zou langskomen uitgedost in dezelfde militaire uitrusting, soms zelfs met een bijpassend vuurwapen. Het is zag er niet alleen spectaculair uit, het droeg ook bij tot de sfeer op het plein.

Opmerkelijk trouwens hoe De Zon Van Het Socialisme zijn begrafenis had opgevat. Het eerste kwartier alleen al zag er spectaculairder uit dan de laatste groet bij de meeste andere overledenen. Het megaportret blijft een wereldhit, net als de synchroon marcherende soldaten. Het zag er prachtig uit, en zo klonk het ook. De reactie liet zich raden: het duurde niet lang of ook de achterste rij van de ontzaglijke mensenmassa veerde recht.

De rouwenden waren uitgedost in een militair uniform met bijpassend vuurwapen. Het zag er niet alleen spectaculair uit, het droeg ook bij tot de sfeer op het plein.

Imposante hattrick
In de laatste rechte lijn naar de begraafplaats stak wijlen De Zoon Van De 21e Eeuw nog een tandje bij, wat leidde tot complete hysterie. “Hoe kon je ons verlaten? Hoe moet het nu met ons verder?!” scandeerde de uitzinnige massa terwijl de langverwachte lijkwagen eindelijk voorbij gleed.

Ook hier pakte hij het weer anders aan dan andere dode leiders: het publiek werd bedolven onder kilo’s georkestreerde sneeuwval. “Hoe kan het ook anders dan dat de hemel huilt; er is een nationale ramp gebeurd”, zo citeerde de Noord-Koreaanse staatstelevisie een soldaat.Het was niet meteen de meest creatieve vondst van De Grote Leider deze namiddag, maar live wél het laatste luik van een imposante hattrick.

De reactie liet zich raden: het duurde niet lang of ook de achterste rij van de ontzaglijke mensenmassa veerde recht.

Grote Emoties
Goed, Kim Jong-Il schuwde de grote emoties niet. Op zijn begrafenis is elke traan dan ook een waterval en elke beweging Een Gebaar. Maar de emoties zijn gemeend en het sentiment oprecht.

Een passage in Europa zit er niet meer in - Hij Die Verscheen Uit Het Licht Van Zon En Maan zat bij het ter perse gaan veilig en wel onder de zoden – maar wie  in Pyonyang van de partij was kan er wel weer even tegen. En aangezien sommige internationale waarnemers voorspellen dat Kim Jong-Un de lijn van zijn vader zal doortrekken, valt er met een beetje geluk nog wel een verrassing uit de lucht.

Bart Steenhaut is coördinator pop bij De Morgen.

Mohamad-Al-Dutroux, openlijk van Saoedische origine.

Compleet irrationele woede-uitbarstingen, zonderlingen die hun frustratie botvieren op onschuldigen en individuele perverten waarvan niemand het ooit verwacht had: het zijn duidelijk allemaal en zonder uitzondering buitenlanders. Dat leren sociaalnetwerksites ons daags na de aanslag in Luik.

Nordine Amrani, de Luikenaar van Marokkaanse afkomst die gisteren 4 mensen doodde (waaronder zichzelf) en er 123 verwondde, is maar de laatste in een trieste rij. De Saoediër Mohamad Al-Dutroux, de Zuid-Koreaan Kim De Gelder, de Jamaicaan Ronald “Ronny” Janssen… hoewel hun motieven compleet verschillend zijn, is de rode draad duidelijk: hun buitenlandse afkomst.

De Zuid-Koreaanse lone wolf Kim De Gelder.

Wat een complexe zaak zou kunnen lijken, is dat gelukkig allerminst, zo leert grondige analyse door autoriteiten in hun vakgebied. “Dat ze hun volledig onvoorspelbare gang konden gaan, is grotendeels te wijten aan de vrijheid die ze hier krijgen van het lakse gerecht en die ze niet genieten in het thuisland waar ze beter naar zouden terugkeren”, meldden verschillende experts gisteren op kanalen als De standaard online en HLN.be.

Ook het buitenland blijft overigens kampen met aanslagen gepleegd door buitenlanders. Denk maar aan Anders Breivik, de Noorse Noor die deze zomer nog een slachtpartij aanrichtte op het eiland Utoya.

En o, als u zich afvraagt of dat een mannetje in een ijzeren pijp is, dat daar in de linker benedenhoek op zijn gemak op een bankje zit: jup, dat is het.

Waar het precies over gaat, vraagt u? Weleuh, alleszins niet over de economie, of over de politiek, of over vrouwen. Of misschien toch een beetje.

Zou het zover komen dat u, beste lezer, toevallig bij een uitgeverij werkt, banden hebt met gelijkaardige bevoegde instanties of gewoon volledig belangeloos interesse koestert in mijn werk (een mens zorgt er maar best voor dat hij altijd voorbereid is op het ergste): een berichtje kan wonderen doen.

Verschillende bronnen meldden gisterenochtend een zonsopgang.

“Begrijpelijk, maar spijtig”, zegt De standaard-ombudsman Tom Naegels. “Door de massale aandacht voor de uitspraken van De Wever raakten andere compleet voorspelbare fenomenen helemaal ondergesneeuwd. Zo kreeg de mening van de N-VA-voorzitter net geen volledige pagina in De standaard, terwijl een zonsopgang die zondagochtend nochtans veelvuldig gerapporteerd werd, niet eens een vermelding kreeg.”

“Hetzelfde lot ondergingen het feit dat de wereld nog steeds rond is en een lezer van De standaard online, die zijn reactie ondertekende met “arm Vlaanderen”. Akkoord, zij zijn misschien wel wat minder mediageniek dan een brommende oppositieleider die naar believen mag schieten op een begroting waar hij zelf geen vinger naar heeft uitgestoken, maar hun voorkomen is minstens even nieuwswaardig”.

"Vier pintjes, spuitwater voor Wouter en een rode wijn voor Elio"

“Ik ging gewoon even naar de nachtwinkel en toen ik terugkwam, was iedereen weg”, vertelt hij mogelijks verbaasd (mogelijks, want van de permanent opgeheven stand van zijn wenkbrauwen valt weinig af te leiden). “Ik had na een nachtje bikkelhard onderhandelen net de bestellingen opgenomen: pintjes voor vier, een spuitwater voor Wouter en rode wijn voor Elio.”

“En ja, misschien heeft het allemaal wat langer geduurd. Elio vindt alles oké zolang hij zijn rode wijn maar krijgt, maar ik vind het als neoliberaal mijn plicht om de  nachthandelaar uit te zoeken die prijs/kwaliteitgewijs het beste assortiment biedt, en waar ik mijn SUV half op de stoep kan parkeren, zodat ik recht de winkel binnen kan stappen zonder de grond te raken. Zo gaat dat nu eenmaal in een vrijemarkteconomie.”

“En zeg nu zelf, het tegendeel zou ik aan mijn achterban niet verkocht krijgen. Ik zie de krantenkoppen al: (bloklettert) DE CROO KOOPT PRIJZIGE CARA PILS BIJ DE EERSTE DE BESTE HANGMATSOCIALIST – pardonnez mon français.”

“Bon, dat was vrijdagnamiddag. Toen ik drie dagen later terug aankwam – wist ik veel dat er zoveel nachtwinkels zijn in Brussel? Normaal laat mama de inkopen doen – was de onderhandelingstafel verlaten. Een bevriende journalist wist me te vertellen dat de rest er genoeg van had gekregen en dat Elio zijn ontslag was gaan aanbieden aan de koning. Treurig, want Open-VLD wou best verder onderhandelen. Pintje?”