De begrafenis van Kim Jong-Il *****
Altijd opletten voor kleine mannetjes met grote ideeën. In een tijd waarin hele continenten roepen om democratie, toont De Vader Van Alle Koreanen (postuum!) nog eens hoe het moet.
Door onze gastrecensent Bart Steenhaut
Wijlen Kim Jong-Il behoorde, net als de Iraanse president Mahmoed Ahmadinejad en de Russische neotsaar Vladimir Poetin, tot het selecte groepje sterke leiders dat gelooft dat een spectaculair uitgebouwde personencultus de kracht heeft om een volk te verenigen. Diezelfde attitude straalde dan ook van zijn staatsbegrafenis af.
Snufjes voor samenhorigheid
Met zijn begrafenisstoet grossierde De Grootste Man Die Ooit Geleefd Heeft niet in slogans of goedkoop sentiment, maar creëerde hij voor een publiek van 200.000 man een gevoel van samenhorigheid dat authentiek en gemeend aanvoelde. Daar had hij zelfs fijne snufjes voor ontwikkeld. Zo waren de rouwenden langs de straten waar de kist zou langskomen uitgedost in dezelfde militaire uitrusting, soms zelfs met een bijpassend vuurwapen. Het is zag er niet alleen spectaculair uit, het droeg ook bij tot de sfeer op het plein.
Opmerkelijk trouwens hoe De Zon Van Het Socialisme zijn begrafenis had opgevat. Het eerste kwartier alleen al zag er spectaculairder uit dan de laatste groet bij de meeste andere overledenen. Het megaportret blijft een wereldhit, net als de synchroon marcherende soldaten. Het zag er prachtig uit, en zo klonk het ook. De reactie liet zich raden: het duurde niet lang of ook de achterste rij van de ontzaglijke mensenmassa veerde recht.

De rouwenden waren uitgedost in een militair uniform met bijpassend vuurwapen. Het zag er niet alleen spectaculair uit, het droeg ook bij tot de sfeer op het plein.
Imposante hattrick
In de laatste rechte lijn naar de begraafplaats stak wijlen De Zoon Van De 21e Eeuw nog een tandje bij, wat leidde tot complete hysterie. “Hoe kon je ons verlaten? Hoe moet het nu met ons verder?!” scandeerde de uitzinnige massa terwijl de langverwachte lijkwagen eindelijk voorbij gleed.
Ook hier pakte hij het weer anders aan dan andere dode leiders: het publiek werd bedolven onder kilo’s georkestreerde sneeuwval. “Hoe kan het ook anders dan dat de hemel huilt; er is een nationale ramp gebeurd”, zo citeerde de Noord-Koreaanse staatstelevisie een soldaat.Het was niet meteen de meest creatieve vondst van De Grote Leider deze namiddag, maar live wél het laatste luik van een imposante hattrick.

De reactie liet zich raden: het duurde niet lang of ook de achterste rij van de ontzaglijke mensenmassa veerde recht.
Grote Emoties
Goed, Kim Jong-Il schuwde de grote emoties niet. Op zijn begrafenis is elke traan dan ook een waterval en elke beweging Een Gebaar. Maar de emoties zijn gemeend en het sentiment oprecht.
Een passage in Europa zit er niet meer in - Hij Die Verscheen Uit Het Licht Van Zon En Maan zat bij het ter perse gaan veilig en wel onder de zoden – maar wie in Pyonyang van de partij was kan er wel weer even tegen. En aangezien sommige internationale waarnemers voorspellen dat Kim Jong-Un de lijn van zijn vader zal doortrekken, valt er met een beetje geluk nog wel een verrassing uit de lucht.
Bart Steenhaut is coördinator pop bij De Morgen.



Bart Steenhaut zou nochtans goed aarden in de Noordkoreaanse muziekrecensentenwereld.
Hij schrijft toch een ander concertverslag dan alle andere aanwezigen zouden doen.