Het dagboek van Filip Dewinter in Syrië
Vandaag raakte bekend dat Filip Dewinter (Vlaams Belang) naar Syrië getrokken is, op vraag van het regime. Exclusief voor ons houdt hij een dagboek bij van z’n ervaringen.
laatste update: 15:30
woensdag 12 juni 10:30 Ik sta met Assad aan de rand van zijn zwembad. “Bommetje?” vraagt hij met een knipoog. LOL Gekke Bashar!
13:00 We zijn daarnet gaan bowlen in Aleppo. Bashar bleef maar aan beurt, dus ik vragen wanneer het mijn beurt was. Weet je wat hij antwoordde? “Ik doe graag door tot er helemaal niets meer rechtstaat.” LOL Bashar!
14:00 Partijtje bowlen is voorbij. Ik had er stilaan genoeg van, want met Bashars regels had dat spelletje nog jaren kunnen duren. Nu zitten we in de cafetaria. “Weet je wat? Ik zou moorden voor een Calippo nu”, zegt Bashar plots. LOL! Gekke Bashar. “Ik meen het”, zegt hij. “Een hele stad ter grootte van Homs.” o.
15:30 Tijd om het te hebben over serieuze dingen, want daarvoor ben ik hier. Tijdens de terugrit van Aleppo naar Damascus toon ik Assad een foto van mijn dochter in nikab. “Kijk wij hebben ook jihadi’s in Vlaanderen”, vertel ik hem. Hij: “Lekker wijf”. Niet cool, Bashar.
“We hadden dat idee hier in Antwerpen al veel vroeger”, zegt Liesbeth Homans, Schepen van Diversiteit in Antwerpen, over het anti-racismefilmpje dat de stad Gent deze week lanceerde. “Maar er rezen een aantal praktische bezwaren.”
“In tijden van budgettaire krapte konden we niet rechtvaardigen dat de brave Antwerpse burger zou moeten opdraaien voor de volksvreemde rapmuziek van – laat ons eerlijk zijn – een kleine linkse minderheid”, vertelt Homans.
“En dus vroegen we een kleine retributie aan de allochtone rappers die de video voor hun rekening zouden opnemen. Niet veel: 250 euro per persoon, wat nog steeds veel minder is dan de reële kostprijs van zo’n videoclip voor de gemeenschap. Maar ja, blijkbaar vonden ze dat al te veel, want op de dag van opname kwam er plots niemand opdagen. Dat heb je natuurlijk weer met die kunstenaarstypes: volgens mij wíllen ze niet eens deel uitmaken van het stad. Genieten van de rechten die ze krijgen, zo veel je wil, maar ook hun plichten nakomen? Ho maar!”
Op de vraag of het samenscholingsverbod dat burgemeester De Wever op dezelfde dag afkondigde voor de filmset er misschien voor iets tussen zat, wilde Homans niet antwoorden.
“We vroegen gewoon een kleine retributie van 250 euro, nog steeds veel minder dan de reële opnamekosten.”
ANTWERPEN – Victor, de leeuwenkoning van de zoo, is vandaag overleden. Hij was 19 en leed aan tal van ouderdomskwaaltjes. De zoo van Antwerpen kondigde vandaag de dood van het oudste leeuwenmannetje aan. De opvolging van leeuwenkoning Victor verdeelt intussen de inwoners.
Onder het regime van leeuw Victor kwam het regelmatig tot bitsige woordenwisselingen met zijn opvolger.
Met onmiddellijke ingang neemt de jonge broer van leeuw Victor de leiding over de leeuwentroep over. Die is echter niet helemaal onbesproken. Onder het regime van leeuw Victor kwam het regelmatig tot bitse woordenwisselingen. Het is een publiek geheim dat Victor voor de nieuwe leeuwenkoning het establishment belichaamde dat hem al die tijd uitsloot van de macht.
“Hij is te veel een polariserend figuur”, vindt het stokstaartje. “Hij heeft zo’n idee-fixe over een eigen kooi voor leeuwen en hyena’s. Maar daar heeft hij de bevoegdheden niet voor, dat beslist de directeur. Als leeuwenkoning van de zoo zou hij moeten verenigen, niet verdelen.” Het wrattenzwijn op wiens hoofd het stokstaartje zit, knikt instemmend. “En laten we niet vergeten dat hij nog heel jong is en geen enkele ervaring heeft.”
Het stokstaartje verwijt de nieuwe leider te veel te polariseren.
De eerste beleidsdaad van de nieuwe leeuwenleider was alvast niet van die aard om zijn onderdanen gerust te stellen. “‘De zoo is van A’, dat was toch gewoon een goeie slogan? Geef toe”, verzucht de blauwe toekan die als woordvoerder voor koning Victor optrad. Onder het nieuwe bestuur is zijn positie plotsklaps hoogst onzeker geworden. “Ik snap echt niet waarom die slogan per se zo snel afgeschaft moest worden.”
De hyena’s: “ik kan alleen maar vaststellen dat diegenen die hier negatief reageren kortzichtige linkse sukkels zijn zonder visie !”
Wél tevreden zijn de hyena’s. ” ik kan alleen maar vaststellen dat diegenen die hier negatief reageren kortzichtige linkse sukkels zijn zonder visie,kiekens zonder kop heet dat ! die slogan, in het leven geroepen door linkse bewegingen zonder normbesef, moet eindelijk weg ! het ziet er stilaan naar uit, dat er in de zoo een andere wind aan het waaien is hoor ! Respect, objecitviteit (sic) en normbesef moeten terug ingevoerd worden ! Victor heeft van de zoo het OCMW van het dierenrijk gemaakt !!!!”
De mandril van de zoo van Antwerpen ziet het allemaal met lede ogen aan. “Ik stond niet achter zijn kandidatuur, maar hij had nu eenmaal de perfect geoliede hyenalobby achter zich. Zijn discours en de manier waarop hij z’n plaats hier kwam opeisen, met de hyena’s in zijn zog… het deed mij allemaal nogal denken aan de jaren dertig.”
Facebookwerknemers stelden vanmorgen vast dat de statusmodule zich iets opdringeriger gedroeg dan gewoonlijk.
Wie zich vandaag probeerde aan te melden op de socialenetwerksite Facebook, kan daarbij problemen ondervonden hebben.
Facebookwerknemers stelden vanmorgen vast dat de statusmodule een uitzonderlijk opdringerig basistekstje genereerde. Die korte boodschappen moeten de gebruikers van Facebook aanmoedigen om meer over zichzelf te delen met hun vrienden op het netwerk.
Facebook verspreidde een uur geleden een officiële mededeling waarin het erkent dat “onze statusmodule zich iets opdringeriger opstelde dan gewoonlijk”. Het bedrijf, dat intussen een miljard gebruikers heeft maar nog geen degelijke klantendienst aanbiedt, zegt dat het werkt aan een oplossing.
Opmerkelijk: Facebook sloot z’n persbericht af met de boodschap “We weten heus wel dat je nergens heen gaat” in een kleiner lettertype.
AA Gent bekritiseert “supporter” Albert II
Naast die van Antwerps burgemeester Bart De Wever, heeft koning Albert II tijdens zijn kersttoespraak op nog andere zere tenen heeft getrapt.
In bepaald niet-protocolaire kleuren waarschuwde de vorst voor het degradatiespook.
“Laten we de donkere jaren ’72 tot ’82 niet vergeten, toen de Arteveldestad rondzwierf in tweede en derde klasse.” Zonder de ploeg evenwel bij naam te noemen, waarschuwde de koning AA Gent op kerstdag voor de degradatie.
“In deze verwarde tijden moeten we waakzaam blijven. Men heeft gezien tot welke rampzalige gevolgen lui voetbal en interne twisten toendertijd voor onze blauwwitte harten hebben geleid”, zo sprak de vorst, getooid in opvallend niet-protocolaire kleuren.
Zijn woorden waren amper afgekoeld toen AA Gent in Mechelen verloor met 1-0. Daardoor staan de Buffalo’s nu nog slechts drie plaatsen boven de degradatiezone, in het weinig zaligmakende gezelschap van ploegen als Charleroi, Waasland-Beveren en Beerschot.
Meteen na de wedstrijd antwoordde Petit Pélé Mboyo nog in naam van de ploeg dat hij zich niet aangesproken voelde. Hij is dan wel kapitein af, maar in de kleedkamer is hij nog steeds een leider. Na overleg met de spelersgroep reageerde hij vandaag in een open brief aan De Standaard echter als door een wesp gestoken.
Petit Pélé Mboyo vindt dat de vorst zich te veel opstelt als een supporter.
“Ik vraag respect. Behandel ons niet als honden.” Mboyo vermoedt achter de uitspraken van de koning de hand van de supportersfederatie van AA Gent. “In Nederland houdt de koningin tenminste haar mond over dingen waar ze niets vanaf weet, zoals voetbal.”
Mboyo vindt dat de koning zich te veel als een “respectloze supporter” opstelt, en te weinig de verzoenende rol opneemt die van hem verwacht wordt: die van de neutrale scheidsrechter. Hij wilde dan ook meteen een debat lanceren over de bevoegdheden van de koning over sportmaterie, maar daar kwam voorlopig niet veel reactie op.
Op stap met de Schepen van Vlaamse Zaken
“Hij is echt noodzakelijk”, zei burgemeester Christoph D’Haese over de nieuwe Schepen van Vaamse Zaken in Aalst. “Onze toffe, sympathieke stad verfranst door Brusselse inwoners die denken dat ze hier zomaar Frans kunnen komen spreken.” Maar wat gaat die Schepen precies uitvoeren in Aalst?
In het kantoor van Karim Van Overmeire heerst een gespannen stilte. De Schepen van Vlaamse Zaken groet ons geluidloos en steekt ons een kop koffie toe. Niemand spreekt een woord. Buiten kraait een haan. Wat hier ook gebeurt, het is top secret.
Elke ochtend meet een medewerker de afstand op tussen de taalgrens en de Grote Markt.
“Welkom. Je komt net op tijd.” Van Overmeire fluistert. Hij wijst naar een medewerker, die in een hoekje met passer en liniaal over een grote landkaart gebogen zit. “Elke ochtend bereiden we ons voor op onze dagtaak door de oprukkende verfransing in kaart te brengen.”
Van Overmeire verdwijnt even voor topoverleg met z’n medewerker. Wanneer hij terugkeert, glimlacht hij opgelucht. We mogen nu vrijuit praten. “Het ziet het er goed uit. De taalgrens is in de loop van de nacht niet opgeschoven. De toestand lijkt momenteel geconsolideerd op 28 kilometer van de Grote Markt. Zo zie je maar dat ons beleid vruchten afwerpt, en dat zo’n Schepen helemaal geen complete verspilling van belastingsgeld is.”
En dan gaan we naar buiten want, aldus de Schepen van Vlaamse Zaken, “besturen doe je niet vanuit je bureau. Een goede Schepen komt ook op het terrein”. Met een groot toestel dat nog het meest lijkt op een metaaldetector, gaat hij de voetpaden, bloemperkjes en bushokjes van zijn stad af, terwijl hij lustig zwaait naar zijn burgers.
“Uiteraard gaan we er niet vanuit dat je de verfransing helemaal kan bepalen door enkel de afstand naar de taalgrens te meten”, lacht Van Overmeire. “We zijn ook geen idioten.” De detector biept. “Nee, je hebt een breder totaalpakket van preventieve maatregelen en controlerende steekproeven nodig. Zo meten we bijvoorbeeld ook de Walenwaarden in de binnenstad op.”
Van Overmeires gezicht verstrakt weer. “Vandaag ziet alles er normaal uit, maar vrijdag hadden we even een crisissituatie toen de waarden tweeëntwintig keer hoger lagen dan normaal.” Hij dept wat zweet van z’n voorhoofd. “Al bleek dat uiteindelijk gelukkig vals alarm. In een schooltje hier vlakbij werd er blijkbaar net Franse les gegeven. Ook vlakbij de spoorlijn vanuit Brussel durft de meter trouwens al eens tilt te slaan.”
“Maar kijk, het toont maar dat we altijd paraat staan. Vrijdag konden we opgelucht ademhalen, maar volgende keer zal het misschien niet zo goed aflopen.”
En dan moet de Schepen weg. Overleg met de sp.a-top, die bezwaar heeft aangetekend tegen zijn aanstelling. “Brute pech dat dit net gebeurt op de dag dat ik de bril op heb uit mijn periode bij het Vlaams Blok“, verzucht hij. “En dat terwijl ik gisteren nog een nieuwe bril was gaan kopen om het te vieren dat ik veranderd ben.”
We nemen snel afscheid. De Schepen heeft nog werk voor de boeg.
Van Overmeire voor de middelbare school waar vorige week verontrustende Walenwaarden opgetekend werden: “Dat het bezwaar van sp.a er net moet komen op de dag dat ik mijn Vlaams Blokbril op heb”.
De eerste werkdag van Bart De Wever
